Logo VVBTD

 

De bemanning

 

De bemanning

Op 14 augustus 1971 zal de bemanning van de veerboot, bestaande uit de kapiteins Jaap Jansen en Lieve Elvé, machinist Marien Wesdorp bootsman Izak v.d. Velde en Hofmeester Piet Krijgsman, voor de laatste maal in de geschiedenis van de veerdienst hun schip voor de ponton afmeren. Daarna kunnen ze hun Haringvlietpet aan de wilgen hangen.

De veerdienst Middelharnis – Hellevoetsluis leed steeds grotere verliezen door terugvallend vervoer. De oorzaak hiervan was onder anderen de openstelling van de Haringvlietbrug op 20 juli 1964. Een volgende klap was de opening van de Haringvlietdam, die de verbinding vormde tussen de eilanden Goeree–Overflakkee en Voorne–Putten. Deze opening zou plaats vinden op 21 november 1971. De R.T.M. opende een busdienst over de dam tussen Ouddorp en Hellevoetsluis en dat betekende dus het einde van de veerdienst tussen Hellevoetsluis en Middelharnis – haven.
foto: v.l.n.r. machinist Izak van der Velde,Kapitein
Jaap Jansen,machinist Marinus Wesdorp en kapitein Lieven Elvé

 

Een verhaal over het m.s. “Haringvliet” en haar bemanning, die varend op weg zijn naar het einde, zou eigenlijk een verhaal moeten worden dat barst van de heimwee. Maar dat zit er toch niet in. De beide kapiteins van het m.s. “Haringvliet”, de heren Jacob Jansen (47) en Lieven Elvé (53) vinden het stekend jammer, dat ze per 14 augustus voorgoed van “hun“ vaartuig af moeten stappen, maar het is niet te merken dat ze er krom onder gebukt gaan.

Het leven op het m.s. “Haringvliet” gaat zijn gangetje van alle dag. Op de boot waar men in feite een begrafenisstemming verwacht voelt men zich uitgelaten en gelukkig als altijd. Hoewel men kan zich afvragen: is dit niet de nonchalante en quasi onbezorgde vreugde van mensen “die het allemaal wel geloven”? Kapitein Jansen uit Middelharnis zegt van niet: “Och, natuurlijk vinden we het jammer, maar het moet. We hebben hier ons werk en dus ons plezier gehad. We hadden hier een goed leven. We zijn op het water geboren”.

De mensen van het m.s. “Haringvliet” zullen na hun afzwaaien voorlopig worden tewerkgesteld op een andere R.T.M. veerdienst, die bij Zijpe. Daar zijn werkers die tezamen bijna een jaar achterstallige verlofdagen tegoed hebben en Jansen en Elvé gaan daar bijspringen om die achterstand weg te werken. Als dat gebeurd is? Ze weten het niet. “Ik weet niet of we daar voorgoed kunnen blijven. Juist daarom is het zo jammer om hier weg te moeten”, vindt kapitein Jansen. “Die goede ouwe tijd komt nooit meer terug. En die ouwe tijd was goed. De overtochten waren bij zwaar weer of ijsgang soms moeilijk. Dat is nu fini. Er is nu geen aardigheid meer aan, er is geen eb en vloed meer en ook geen stroming. Vroeger kon je nog eens voelen dat je een schip onder je lijf had. Nu niet meer. Het is op zee maar een saaie boel geworden”.

Piet Krijgsman Piet Krijgsman net in dienst bij de R.T.M. 19571958

De restauratie is sinds jaar en dag het domein van Piet Krijgsman uit Middelharnis. De gehele dag kon men er verse koffie, soep, limonade, bier en snoepgoed verkrijgen. De gezette koffie werd elektrisch warm gehouden. Op de stoomschepen gebeurde dit op stoom. Ook werd er in de wintermaanden erwtensoep met echte verse varkenspoten aan de passagiers verkocht. ’s Morgens vroeg werden de eerste koppen koffie door de hofmeester en het personeel gekeurd op smaak en kwaliteit. Het personeel betaalde 10 cent voor een kop koffie. De passagiers betaalden een kwartje, later werd dat 29 cent, inclusief bedieningsgeld. De sfeer onder het personeel was goed, kon de hofmeester zijn werkzaamheden niet aan dan hielp het overige personeel mee.

Piet Krijgsman achter het buffet van het m.s. Haringvliet

Nu is het in de ruif van de “Haringvliet” uitgestorven, het is mooi weer en iedereen staat boven op het dek. De soep echter staat al dampend te wachten op de gulle afnemers. Wat gaat hij doen na 14 augustus? Piet Krijgsman gaat de restauratie van het R.T.M. busstation in Oude Tonge beheren. De overige personeelsleden zijn al bijna aan hun pensioen toe, er vallen dus geen ontslagen.

Intussen komt de haven van Middelharnis weer voor de boeg. Kapitein Jansen draait met het gevoelige stuurrad de boot liefkozend de haven in. Voor de zoveel duizendste maal richten de kapiteins zich op de ponton. “We kunnen hem bijna met de ogen dicht aan de wal brengen”, zeggen de beide kapiteins. “Met de ogen dicht”. Het is een macabere opmerking Op 14 augustus 1971 ontslaapt de veerdienst…….

Definitief.

foto: Piet Krijgsman net in dienst bij de R.T.M. 1967-1968

                                                                                                                                                                                                                                                                                               

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                              


foto:Piet Krijgsman achter het buffet van het m.s. Haringvliet

Terug naar overzicht

 

Logo VVBTD