Logo VVBTD

 


fvv4.0403.witte bruggetje

In gedachten dwaal ik rond over de Wallen, in een ver verleden, toen daar nog hoge bomen stonden. De Wallen, die nu voor vele oude Hellevoeters, de Wallen niet meer is. Vroeger was het een spannende speelplek voor veel kinderen. De Wallen met zijn bunkers en haar vele geheimen… Hoeveel voetstappen zullen daar liggen van de kinderen die dagelijks vanuit de Glaciswijk over het Witte Bruggetje heen, over de wallen naar de 'Witte School' liepen. Ze zijn ontelbaar!  Het Witte Bruggetjes is een voetgangersbruggetje dat in 1955 werd aangelegd om een rechtstreekse verbinding te krijgen tussen de Vesting en de pas gebouwde Glaciswijk.

Als je braaf was, liep je over het bruggetje de helling omhoog en vervolgde je netjes het pad, de heuvel af naar beneden richting de school. Durfde je meer, dan ging je direct als je het bruggetje over was, links naar beneden en ging je onderlangs, langs het water van de Vest en klom je achter de school weer omhoog. Soms helemaal onder de uitslag van de brandnetels die daar in grote getallen groeiden. Herinner je het slingertouw nog? Dat was bevestigd aan een tak van misschien wel de aller-allerhoogste boom, die schilderachtig vanaf de buitenrand van de wallen over de vest heen hing. Met dat touw kon je – als je durfde! – In een duizelingwekkende boog tot ongeveer het midden van de vest slingeren. En weer terug natuurlijk, als je tenminste het touw niet losliet. Doodeng was dat! Veel kinderen hebben het, om zich niet te laten kennen tegenover de anderen, toch een paar keer gedaan. Soms had je pech en moest je met een nat pak je weg vervolgen omdat je in de Vest gevallen was.

De heuvel bij de bunker was ook een geliefde plek als het gesneeuwd had. Je kon daar heerlijk met je slee naar beneden glijden. Ook de moeders die hun kinderen naar school hadden gebracht vonden het er geweldig. Zij gingen niet terug naar huis maar bleven met elkaar op de Wallen totdat het tijd was om hun kroost weer van school te halen. Toen kon dat nog met de winters van toen. Als ik nu over de Glacisweg loop zie ik nog steeds het Witte Bruggetje, met op de achtergrond de silhouetten van de Watertoren en de Katholieke Kerk. Alleverstopplekjes van vroeger die de Wallen zo geheimzinnig maakte zijn er niet meer. Het is een kale boel en of je daar nu zo blij mee moet zijn....

Heel blij zijn we met de onderstaande foto's en aanvullende tekst van Sjaak Breeman:

In aansluiting op het verhaal van het Witte bruggetje over de vest van 4 maart j.l. Mijn vader Johannes (Hannes) Breeman werkte vroeger bij de Firma Pijl uit Zuidland/Scheveningen, van hun hand is het bruggetje over de vest.  Hierbij een paar foto’s van de bouw in 1955. Op derde foto staat mijn vader geheel rechts, geheel links is Gerrit Verstrate.

aanlegwittebrug a

aanlegwittebrug b aanlegwittebrug c

 

Mocht u een verhaal of foto met ons willen delen, mail dan naar: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

bron: Groot Hellevoet 04-03-2015
Museum & Jansen

terug naar het overzicht